Сура 75 Ал-Қиёмат (Қиёмат), оят 1 – 15

1. لَا أُقْسِمُ بِيَوْمِ الْقِيَامَةِ

   Ба рӯзи қиёмат савганд мехӯрам

   75:1

2. وَلَا أُقْسِمُ بِالنَّفْسِ اللَّوَّامَةِ

   Ва ба нафси маломатгар савганд мехӯрам

   75:2

3. أَيَحْسَبُ الْإِنْسَانُ أَلَّنْ نَجْمَعَ عِظَامَهُ

   Оё инсон мепиндорад, ки [пас аз марг] ҳаргиз устухонҳояшро ҷамъ нахоҳем кард?

   75:3

4. بَلَىٰ قَادِرِينَ عَلَىٰ أَنْ نُسَوِّيَ بَنَانَهُ

   Оре, Мо қодирем, ки [ҳатто хутути сари] ангуштонашро яксону мураттаб кунем.

   75:4

5. بَلْ يُرِيدُ الْإِنْسَانُ لِيَفْجُرَ أَمَامَهُ

   Балки инсон мехоҳад, ки [озодона ва бидуни тарс аз охират] дар гуноҳу бадкорӣ мудовимат кунад

   75:5

6. يَسْأَلُ أَيَّانَ يَوْمُ الْقِيَامَةِ

   [Аз ин рӯ] Мепурсад: «Рӯзи қиёмат кай хоҳад буд?»

   75:6

7. فَإِذَا بَرِقَ الْبَصَرُ

   Пас, ҳангоме ки чашм хира шавад

   75:7

8. وَخَسَفَ الْقَمَرُ

   Ва моҳ тира [ва бе нур] гардад

   75:8

9. وَجُمِعَ الشَّمْسُ وَالْقَمَرُ

   Ва хуршеду моҳ як ҷо ҷамъ шаванд

   75:9

10. يَقُولُ الْإِنْسَانُ يَوْمَئِذٍ أَيْنَ الْمَفَرُّ

    Он рӯз инсон мегӯяд: «Роҳи гурез куҷост?»

    75:10

11. كَلَّا لَا وَزَرَ

    Ҳаргиз! Ҳеҷ гурезгоҳе нест

    75:11

12. إِلَىٰ رَبِّكَ يَوْمَئِذٍ الْمُسْتَقَرُّ

    Он рӯз қароргоҳ [-и ниҳоне] ба сӯйи Парвардигори туст

    75:12

13. يُنَبَّأُ الْإِنْسَانُ يَوْمَئِذٍ بِمَا قَدَّمَ وَأَخَّرَ

    Ва дар он рӯз инсонро аз тамоми корҳое, ки аз пеш ё пас фиристода, огоҳ мекунанд

    75:13

14. بَلِ الْإِنْسَانُ عَلَىٰ نَفْسِهِ بَصِيرَةٌ

    Балки инсон ба хубӣ бар хештан огоҳ аст

    75:14

15. وَلَوْ أَلْقَىٰ مَعَاذِيرَهُ

    Агарчи [дар дифоъ аз худ] узрҳояшро дар миён оварад

    75:15

Тарҷума: Маркази тарҷумаи «Руввод»