Сура 69 Ал-Ҳоққа (Ҳоққа), оят 6 – 8

1. وَأَمَّا عَادٌ فَأُهْلِكُوا بِرِيحٍ صَرْصَرٍ عَاتِيَةٍ

   Ва аммо [қавми] Од бо тундбоде саркаш ва сард ба ҳалокат расиданд

   69:6

2. سَخَّرَهَا عَلَيْهِمْ سَبْعَ لَيَالٍ وَثَمَانِيَةَ أَيَّامٍ حُسُومًا فَتَرَى الْقَوْمَ فِيهَا صَرْعَىٰ كَأَنَّهُمْ أَعْجَازُ نَخْلٍ خَاوِيَةٍ

   [Аллоҳ таоло] ҳафт шабу ҳафт рӯз паёпай он [азоб]-ро бар онҳо мусаллат намуд. Пас, [агар он ҷо будӣ] [он] қавмро [дар асари он тундбод] монанди танаҳои пӯсидаи дарахтони хурмо бар замин афтода [ва ҳалокшуда] медидӣ

   69:7

3. فَهَلْ تَرَىٰ لَهُمْ مِنْ بَاقِيَةٍ

   Пас, оё аз онҳо касеро мебинӣ, ки боқӣ монда бошад?

   69:8

Тарҷума: Маркази тарҷумаи «Руввод»