Сура 69 Ал-Ҳоққа (Ҳоққа), оят 30 – 37

  1. خُذُوهُ فَغُلُّوهُ

    [Ба фариштагон гуфта мешавад] «Ӯро бигиред ва дар банду занҷир кунед

    69:30
  2. ثُمَّ الْجَحِيمَ صَلُّوهُ

    Сипас ӯро ба [оташи] дузах бияфканед.

    69:31
  3. ثُمَّ فِي سِلْسِلَةٍ ذَرْعُهَا سَبْعُونَ ذِرَاعًا فَاسْلُكُوهُ

    Он гоҳ вайро дар занҷире бибандед, ки тӯлаш ҳафтод зироъ аст

    69:32
  4. إِنَّهُ كَانَ لَا يُؤْمِنُ بِاللَّهِ الْعَظِيمِ

    Бе гумон, ӯ ҳаргиз ба Аллоҳи бузург имон намеовард

    69:33
  5. وَلَا يَحُضُّ عَلَىٰ طَعَامِ الْمِسْكِينِ

    Ва ҳаргиз [мардумро] бар таом додани бенаво[-ён] ташвиқ намекард

    69:34
  6. فَلَيْسَ لَهُ الْيَوْمَ هَاهُنَا حَمِيمٌ

    Пас, имрӯз дар ин ҷо дӯсти самимӣ [ва меҳрубоне] надорад [ки ёриаш кунад]

    69:35
  7. وَلَا طَعَامٌ إِلَّا مِنْ غِسْلِينٍ

    Ва ғизое ба ҷуз чирку хун надорад

    69:36
  8. لَا يَأْكُلُهُ إِلَّا الْخَاطِئُونَ

    [Ғизое, ки] Ҷуз гунаҳгорон онро намехӯранд»

    69:37

Тарҷума: Маркази тарҷумаи «Руввод»