Сура 53 Ан-Наҷм (Ситора), оят 38 – 41

1. أَلَّا تَزِرُ وَازِرَةٌ وِزْرَ أُخْرَىٰ

   Ки ҳеҷ гунаҳгоре бори гуноҳи дигареро бар дӯш нахоҳад кашид

   53:38

2. وَأَنْ لَيْسَ لِلْإِنْسَانِ إِلَّا مَا سَعَىٰ

   Ва ин ки инсон фақат самараи талош [-у нияти] худро хоҳад дошт

   53:39

3. وَأَنَّ سَعْيَهُ سَوْفَ يُرَىٰ

   Ва ин ки бе гумон талоши ӯ [дар муҳосибаи аъмолаш дар рӯзи қиёмат] манзур хоҳад шуд

   53:40

4. ثُمَّ يُجْزَاهُ الْجَزَاءَ الْأَوْفَىٰ

   Он гоҳ подошашро ба тамомӣ хоҳанд дод

   53:41

Тарҷума: Маркази тарҷумаи «Руввод»