Сура 53 Ан-Наҷм (Ситора), оят 36 – 41

1. أَمْ لَمْ يُنَبَّأْ بِمَا فِي صُحُفِ مُوسَىٰ

   Оё бохабар нашудааст аз матолиби китоби осмонии Мӯсо

   53:36

2. وَإِبْرَاهِيمَ الَّذِي وَفَّىٰ

   ва [таълимоти] Иброҳим, ки ҳаққи [рисолат ва бандагии Мо]-ро ба тамомӣ адо кард?

   53:37

3. أَلَّا تَزِرُ وَازِرَةٌ وِزْرَ أُخْرَىٰ

   Ки ҳеҷ гунаҳгоре бори гуноҳи дигареро бар дӯш нахоҳад кашид

   53:38

4. وَأَنْ لَيْسَ لِلْإِنْسَانِ إِلَّا مَا سَعَىٰ

   Ва ин ки инсон фақат самараи талош [-у нияти] худро хоҳад дошт

   53:39

5. وَأَنَّ سَعْيَهُ سَوْفَ يُرَىٰ

   Ва ин ки бе гумон талоши ӯ [дар муҳосибаи аъмолаш дар рӯзи қиёмат] манзур хоҳад шуд

   53:40

6. ثُمَّ يُجْزَاهُ الْجَزَاءَ الْأَوْفَىٰ

   Он гоҳ подошашро ба тамомӣ хоҳанд дод

   53:41

Тарҷума: Центр переводов «Руввад»