Сура 53 Ан-Наҷм (Ситора), оят 19 – 23

1. أَفَرَأَيْتُمُ اللَّاتَ وَالْعُزَّىٰ

   [Эй мушрикон] Оё «Лот»-у «Уззо»-ро дидаед?

   53:19

2. وَمَنَاةَ الثَّالِثَةَ الْأُخْرَىٰ

   Ва «Маннот» он савумин [бути беарзиш]-ро? [Оё ҳеҷ суду зиёне ба шумо мерасонанд?]

   53:20

3. أَلَكُمُ الذَّكَرُ وَلَهُ الْأُنْثَىٰ

   Оё [иддао мекунед, ки] фарзанди писар барои шумост ва духтар барои Аллоҳ таоло?

   53:21

4. تِلْكَ إِذًا قِسْمَةٌ ضِيزَىٰ

   Дар ин сурат, тақсиме ноодилона аст

   53:22

5. إِنْ هِيَ إِلَّا أَسْمَاءٌ سَمَّيْتُمُوهَا أَنْتُمْ وَآبَاؤُكُمْ مَا أَنْزَلَ اللَّهُ بِهَا مِنْ سُلْطَانٍ ۚ إِنْ يَتَّبِعُونَ إِلَّا الظَّنَّ وَمَا تَهْوَى الْأَنْفُسُ ۖ وَلَقَدْ جَاءَهُمْ مِنْ رَبِّهِمُ الْهُدَىٰ

   Ин бутҳо фақат исмҳое [бемаъно] ҳастанд, ки худ ва падаронатон бо онҳо [маъбудҳои дурӯғини худро] ном ниҳодаед ва Аллоҳ таоло ҳеҷ далеле [бар ҳаққонияти ин кор] нозил накардааст. [Мушрикон дар эътиқодоташон] Фақат пайрави гумону хостаҳои дили хешанд; ҳол он ки [муҷиботи] ҳидоят аз ҷониби Парвардигорашон бар онон расидааст

   53:23

Тарҷума: Маркази тарҷумаи «Руввод»