Сура 53 Ан-Наҷм (Ситора), оят 1 – 25

  1. وَالنَّجْمِ إِذَا هَوَىٰ

    Савганд ба ситора, он гоҳ ки нопадид шавад

    53:1

  2. مَا ضَلَّ صَاحِبُكُمْ وَمَا غَوَىٰ

    Ки ёри шумо [Муҳаммад] ҳаргиз гумроҳ нашуда ва ба роҳи табоҳе наафтодааст

    53:2

  3. وَمَا يَنْطِقُ عَنِ الْهَوَىٰ

    Ва аз рӯйи ҳавои нафс сухан намегӯяд

    53:3

  4. إِنْ هُوَ إِلَّا وَحْيٌ يُوحَىٰ

    [Ин Қуръон] Ваҳй [-и илоҳӣ] аст, ки [ба ӯ] илқо мешавад. Ин [Қуръон] ҷуз панд барои ҷаҳониён [инсон ва ҷин] нест

    53:4

  5. عَلَّمَهُ شَدِيدُ الْقُوَىٰ

    [Ҷабраил, ки фариштае аст] Пуртавон таълимаш додааст

    53:5

  6. ذُو مِرَّةٍ فَاسْتَوَىٰ

    [Ҳамон фариштаи] Хушманзаре, ки [бо чеҳраи ҳақиқиаш дар баробари Паёмбар] истод

    53:6

  7. وَهُوَ بِالْأُفُقِ الْأَعْلَىٰ

    Дар ҳоле ки ӯ дар уфуқи боло [дар осмон] қарор дошт

    53:7

  8. ثُمَّ دَنَا فَتَدَلَّىٰ

    Сипас [Ҷабраил] наздик шуд; ва наздиктар

    53:8

  9. فَكَانَ قَابَ قَوْسَيْنِ أَوْ أَدْنَىٰ

    Пас, [фосилаи ӯ бо Паёмбар] ба андозаи тӯли ду камон камтар буд

    53:9

  10. فَأَوْحَىٰ إِلَىٰ عَبْدِهِ مَا أَوْحَىٰ

    Он гоҳ [он фариштаи бузургвор] он чиро, ки бояд ба бандаи Аллоҳ таоло ваҳй мекард, ваҳй намуд

    53:10

  11. مَا كَذَبَ الْفُؤَادُ مَا رَأَىٰ

    Он чиро, ки [паёмбар] дид, қалбаш дурӯғ напиндошт

    53:11

  12. أَفَتُمَارُونَهُ عَلَىٰ مَا يَرَىٰ

    Оё бо ӯ дар бораи он чи мебинад, муҷодала мекунед?

    53:12

  13. وَلَقَدْ رَآهُ نَزْلَةً أُخْرَىٰ

    Дар ҳақиқат, паёмбар як бори дигар низ он фариштаро [ба сурати комил] мушоҳида карда буд

    53:13

  14. عِنْدَ سِدْرَةِ الْمُنْتَهَىٰ

    Дар канори [дарахти бузург] «Сидрату-л-мунтаҳо» [дар осмони ҳафтум]

    53:14

  15. عِنْدَهَا جَنَّةُ الْمَأْوَىٰ

    ки оромишгоҳи биҳишт ҳамон ҷост

    53:15

  16. إِذْ يَغْشَى السِّدْرَةَ مَا يَغْشَىٰ

    Он гоҳ ки ҳолате он дарахтро пӯшонида буд

    53:16

  17. مَا زَاغَ الْبَصَرُ وَمَا طَغَىٰ

    Чашми [паёмбар ба чапу рост] мунҳариф нашуд ва [аз ҳад] таҷовуз накард

    53:17

  18. لَقَدْ رَأَىٰ مِنْ آيَاتِ رَبِّهِ الْكُبْرَىٰ

    Ба ростӣ, ки ӯ бархе аз бузургтарин нишонаҳои Парвардигорашро [дар он ҷо] мушоҳида кард

    53:18

  19. أَفَرَأَيْتُمُ اللَّاتَ وَالْعُزَّىٰ

    [Эй мушрикон] Оё «Лот»-у «Уззо»-ро дидаед?

    53:19

  20. وَمَنَاةَ الثَّالِثَةَ الْأُخْرَىٰ

    Ва «Маннот» он савумин [бути беарзиш]-ро? [Оё ҳеҷ суду зиёне ба шумо мерасонанд?]

    53:20

  21. أَلَكُمُ الذَّكَرُ وَلَهُ الْأُنْثَىٰ

    Оё [иддао мекунед, ки] фарзанди писар барои шумост ва духтар барои Аллоҳ таоло?

    53:21

  22. تِلْكَ إِذًا قِسْمَةٌ ضِيزَىٰ

    Дар ин сурат, тақсиме ноодилона аст

    53:22

  23. إِنْ هِيَ إِلَّا أَسْمَاءٌ سَمَّيْتُمُوهَا أَنْتُمْ وَآبَاؤُكُمْ مَا أَنْزَلَ اللَّهُ بِهَا مِنْ سُلْطَانٍ ۚ إِنْ يَتَّبِعُونَ إِلَّا الظَّنَّ وَمَا تَهْوَى الْأَنْفُسُ ۖ وَلَقَدْ جَاءَهُمْ مِنْ رَبِّهِمُ الْهُدَىٰ

    Ин бутҳо фақат исмҳое [бемаъно] ҳастанд, ки худ ва падаронатон бо онҳо [маъбудҳои дурӯғини худро] ном ниҳодаед ва Аллоҳ таоло ҳеҷ далеле [бар ҳаққонияти ин кор] нозил накардааст. [Мушрикон дар эътиқодоташон] Фақат пайрави гумону хостаҳои дили хешанд; ҳол он ки [муҷиботи] ҳидоят аз ҷониби Парвардигорашон бар онон расидааст

    53:23

  24. أَمْ لِلْإِنْسَانِ مَا تَمَنَّىٰ

    Оё инсон ҳар чи [аз шафоати ин маъбудони ботил] орзу кунад, барояш муяссар аст?

    53:24

  25. فَلِلَّهِ الْآخِرَةُ وَالْأُولَىٰ

    Дунё ва охират аз они Аллоҳ аст [ва ба ҳар кас, ҳар чиро салоҳ бидонад мебахшад]

    53:25

Тарҷума: Маркази тарҷумаи «Руввод»