Сура 53 Ан-Наҷм (Ситора), оят 1 – 12

1. وَالنَّجْمِ إِذَا هَوَىٰ

   Савганд ба ситора, он гоҳ ки нопадид шавад

   53:1

2. مَا ضَلَّ صَاحِبُكُمْ وَمَا غَوَىٰ

   Ки ёри шумо [Муҳаммад] ҳаргиз гумроҳ нашуда ва ба роҳи табоҳе наафтодааст

   53:2

3. وَمَا يَنْطِقُ عَنِ الْهَوَىٰ

   Ва аз рӯйи ҳавои нафс сухан намегӯяд

   53:3

4. إِنْ هُوَ إِلَّا وَحْيٌ يُوحَىٰ

   [Ин Қуръон] Ваҳй [-и илоҳӣ] аст, ки [ба ӯ] илқо мешавад. Ин [Қуръон] ҷуз панд барои ҷаҳониён [инсон ва ҷин] нест

   53:4

5. عَلَّمَهُ شَدِيدُ الْقُوَىٰ

   [Ҷабраил, ки фариштае аст] Пуртавон таълимаш додааст

   53:5

6. ذُو مِرَّةٍ فَاسْتَوَىٰ

   [Ҳамон фариштаи] Хушманзаре, ки [бо чеҳраи ҳақиқиаш дар баробари Паёмбар] истод

   53:6

7. وَهُوَ بِالْأُفُقِ الْأَعْلَىٰ

   Дар ҳоле ки ӯ дар уфуқи боло [дар осмон] қарор дошт

   53:7

8. ثُمَّ دَنَا فَتَدَلَّىٰ

   Сипас [Ҷабраил] наздик шуд; ва наздиктар

   53:8

9. فَكَانَ قَابَ قَوْسَيْنِ أَوْ أَدْنَىٰ

   Пас, [фосилаи ӯ бо Паёмбар] ба андозаи тӯли ду камон камтар буд

   53:9

10. فَأَوْحَىٰ إِلَىٰ عَبْدِهِ مَا أَوْحَىٰ

    Он гоҳ [он фариштаи бузургвор] он чиро, ки бояд ба бандаи Аллоҳ таоло ваҳй мекард, ваҳй намуд

    53:10

11. مَا كَذَبَ الْفُؤَادُ مَا رَأَىٰ

    Он чиро, ки [паёмбар] дид, қалбаш дурӯғ напиндошт

    53:11

12. أَفَتُمَارُونَهُ عَلَىٰ مَا يَرَىٰ

    Оё бо ӯ дар бораи он чи мебинад, муҷодала мекунед?

    53:12

Тарҷума: Маркази тарҷумаи «Руввод»