Сура 37 Ас-Соффот (Фариштагони сафбаста), оят 6 – 10

1. إِنَّا زَيَّنَّا السَّمَاءَ الدُّنْيَا بِزِينَةٍ الْكَوَاكِبِ

   Ба ростӣ, ки Мо осмони дунёро бо зевари ситорагон оростем

   37:6

2. وَحِفْظًا مِنْ كُلِّ شَيْطَانٍ مَارِدٍ

   Ва онро аз [дастрасии] ҳар шайтони саркаш ҳифз кардем

   37:7

3. لَا يَسَّمَّعُونَ إِلَى الْمَلَإِ الْأَعْلَىٰ وَيُقْذَفُونَ مِنْ كُلِّ جَانِبٍ

   [Он шаётин ҳаргиз] наметавонанд [суханони фариштагони] олами болоро бишунаванд ва аз ҳар сӯ [бо шаҳобҳои оташин] тирборон мешаванд

   37:8

4. دُحُورًا ۖ وَلَهُمْ عَذَابٌ وَاصِبٌ

   [Аз вуруди онон ба олами фариштагон ҷилавгирӣ мешавад ва ҳамвора ба] ақиб ронда мешаванд ва азоби ҷовидон [дар пеш] доранд

   37:9

5. إِلَّا مَنْ خَطِفَ الْخَطْفَةَ فَأَتْبَعَهُ شِهَابٌ ثَاقِبٌ

   Магар касе, ки ногаҳон чизе [аз гуфтугӯи фариштагон]-ро дуздида гӯш диҳад, ки [дар ин сурат] шаҳоби дурахшон ӯро дунбол мекунад

   37:10

Тарҷума: Маркази тарҷумаи «Руввод»