Сура 37 Ас-Соффот (Фариштагони сафбаста), оят 55 – 57

  1. فَاطَّلَعَ فَرَآهُ فِي سَوَاءِ الْجَحِيمِ

    Он гоҳ худи ӯ сар мекашад ва ӯро дар миёни дузах мебинад

    37:55
  2. قَالَ تَاللَّهِ إِنْ كِدْتَ لَتُرْدِينِ

    Ба ӯ мегӯяд: «Ба Аллоҳ таоло савганд, ки наздик буд маро [бо васвасаҳои куфромезат] нобуд созӣ

    37:56
  3. وَلَوْلَا نِعْمَةُ رَبِّي لَكُنْتُ مِنَ الْمُحْضَرِينَ

    Агар неъмати [ҳидояти] Парвардигорам набуд, ман низ аз ҳозиршудагон [дар дузах] будам»

    37:57

Тарҷума: Маркази тарҷумаи «Руввод»