Сура 37 Ас-Соффот (Фариштагони сафбаста), оят 104 – 109

  1. وَنَادَيْنَاهُ أَنْ يَا إِبْرَاهِيمُ

    Ба ӯ нидо додем, ки «Эй Иброҳим!

    37:104
  2. قَدْ صَدَّقْتَ الرُّؤْيَا ۚ إِنَّا كَذَٰلِكَ نَجْزِي الْمُحْسِنِينَ

    Яқинан хобатро таҳаққуқ бахшидӣ». Мо накукоронро чунин подош медиҳем

    37:105
  3. إِنَّ هَٰذَا لَهُوَ الْبَلَاءُ الْمُبِينُ

    Бе тардид, ин [хоб] озмоише ошкор буд [ва Иброҳим аз он сарбаланд берун омад]

    37:106
  4. وَفَدَيْنَاهُ بِذِبْحٍ عَظِيمٍ

    Ва [ҷони] ӯро дар баробари қурбонии бузурге бозхаридем

    37:107
  5. وَتَرَكْنَا عَلَيْهِ فِي الْآخِرِينَ

    Ва барояш дар миёни ояндагон [номи нек] бар ҷой ниҳодем

    37:108
  6. سَلَامٌ عَلَىٰ إِبْرَاهِيمَ

    Салом бар Иброҳим

    37:109

Тарҷума: Маркази тарҷумаи «Руввод»