Сура 37 Ас-Соффот (Фариштагони сафбаста), оят 103 – 106

1. فَلَمَّا أَسْلَمَا وَتَلَّهُ لِلْجَبِينِ

   Пас, чун ҳар ду таслими [фармони Парвардигор] шуданд ва [Иброҳим] ӯро бо гуна [бар хок] ниҳод

   37:103

2. وَنَادَيْنَاهُ أَنْ يَا إِبْرَاهِيمُ

   Ба ӯ нидо додем, ки «Эй Иброҳим!

   37:104

3. قَدْ صَدَّقْتَ الرُّؤْيَا ۚ إِنَّا كَذَٰلِكَ نَجْزِي الْمُحْسِنِينَ

   Яқинан хобатро таҳаққуқ бахшидӣ». Мо накукоронро чунин подош медиҳем

   37:105

4. إِنَّ هَٰذَا لَهُوَ الْبَلَاءُ الْمُبِينُ

   Бе тардид, ин [хоб] озмоише ошкор буд [ва Иброҳим аз он сарбаланд берун омад]

   37:106

Тарҷума: Центр переводов «Руввад»