Сура 37 Ас-Соффот (Фариштагони сафбаста), оят 100 – 108

1. رَبِّ هَبْ لِي مِنَ الصَّالِحِينَ

   Парвардигоро, ба ман [фарзанде] аз шоистагон ато кун»

   37:100

2. فَبَشَّرْنَاهُ بِغُلَامٍ حَلِيمٍ

   Мо [дуояшро мустаҷоб кардем ва] ӯро ба таваллуди писари бурдборе башорат додем

   37:101

3. فَلَمَّا بَلَغَ مَعَهُ السَّعْيَ قَالَ يَا بُنَيَّ إِنِّي أَرَىٰ فِي الْمَنَامِ أَنِّي أَذْبَحُكَ فَانْظُرْ مَاذَا تَرَىٰ ۚ قَالَ يَا أَبَتِ افْعَلْ مَا تُؤْمَرُ ۖ سَتَجِدُنِي إِنْ شَاءَ اللَّهُ مِنَ الصَّابِرِينَ

   Ва чун [Исмоил] ба [синни навҷавонӣ ва] ҳадди талош [ва ҳамкорӣ] бо ӯ [Иброҳим] расид, ба вай гуфт: Писарам, дар хоб [ба ман ваҳй мешавад ва] мебинам, ки туро забҳ мекунам. Назарат дар ин бора чист?» [Исмоил] гуфт: «Падарҷон, он чиро ки ба ту амр шудааст анҷом бидеҳ. Иншоаллоҳ маро [дар баробари ин фармон] шикебо хоҳӣ ёфт»

   37:102

4. فَلَمَّا أَسْلَمَا وَتَلَّهُ لِلْجَبِينِ

   Пас, чун ҳар ду таслими [фармони Парвардигор] шуданд ва [Иброҳим] ӯро бо гуна [бар хок] ниҳод

   37:103

5. وَنَادَيْنَاهُ أَنْ يَا إِبْرَاهِيمُ

   Ба ӯ нидо додем, ки «Эй Иброҳим!

   37:104

6. قَدْ صَدَّقْتَ الرُّؤْيَا ۚ إِنَّا كَذَٰلِكَ نَجْزِي الْمُحْسِنِينَ

   Яқинан хобатро таҳаққуқ бахшидӣ». Мо накукоронро чунин подош медиҳем

   37:105

7. إِنَّ هَٰذَا لَهُوَ الْبَلَاءُ الْمُبِينُ

   Бе тардид, ин [хоб] озмоише ошкор буд [ва Иброҳим аз он сарбаланд берун омад]

   37:106

8. وَفَدَيْنَاهُ بِذِبْحٍ عَظِيمٍ

   Ва [ҷони] ӯро дар баробари қурбонии бузурге бозхаридем

   37:107

9. وَتَرَكْنَا عَلَيْهِ فِي الْآخِرِينَ

   Ва барояш дар миёни ояндагон [номи нек] бар ҷой ниҳодем

   37:108

Тарҷума: Центр переводов «Руввад»