Сура 26 Аш-Шуъаро (Шуъаро), оят 176 – 191

1. كَذَّبَ أَصْحَابُ الْأَيْكَةِ الْمُرْسَلِينَ

   Асҳоби Айка [низ] паёмбаронро дурӯғгӯ ангоштанд

   26:176

2. إِذْ قَالَ لَهُمْ شُعَيْبٌ أَلَا تَتَّقُونَ

   Он гоҳ ки Шуайб ба онон гуфт: «Оё [аз Аллоҳ таоло] парво намекунед?

   26:177

3. إِنِّي لَكُمْ رَسُولٌ أَمِينٌ

   Ба ростӣ, ман барои шумо паёмбаре амин ҳастам

   26:178

4. فَاتَّقُوا اللَّهَ وَأَطِيعُونِ

   Пас, аз Аллоҳ таоло парво кунед [битарсед] ва мутеи [дастурҳои] ман бошед»

   26:179

5. وَمَا أَسْأَلُكُمْ عَلَيْهِ مِنْ أَجْرٍ ۖ إِنْ أَجْرِيَ إِلَّا عَلَىٰ رَبِّ الْعَالَمِينَ

   Ва ман [дар баробари рисолатам] ҳеҷ подоше аз шумо намехоҳам. Подоши ман танҳо бар [уҳдаи] Парвардигори ҷаҳониён аст

   26:180

6. أَوْفُوا الْكَيْلَ وَلَا تَكُونُوا مِنَ الْمُخْسِرِينَ

   Паймонаро тамом бидиҳед ва камфурӯшӣ накунед

   26:181

7. وَزِنُوا بِالْقِسْطَاسِ الْمُسْتَقِيمِ

   Ва бо тарозуи дуруст вазн кунед

   26:182

8. وَلَا تَبْخَسُوا النَّاسَ أَشْيَاءَهُمْ وَلَا تَعْثَوْا فِي الْأَرْضِ مُفْسِدِينَ

   Ва колои мардумро кам надиҳед [ва ҳаққашонро зоеъ накунед] ва дар замин ба фасод [ва табоҳӣ] накӯшед

   26:183

9. وَاتَّقُوا الَّذِي خَلَقَكُمْ وَالْجِبِلَّةَ الْأَوَّلِينَ

   Ва аз касе, ки шумо ва умматҳои пешинро офарид, парво кунед [битарсед]

   26:184

10. قَالُوا إِنَّمَا أَنْتَ مِنَ الْمُسَحَّرِينَ

    Онон гуфтанд: «[Эй Шуайб] Ҷуз ин нест, ки ту ҷодушудаӣ

    26:185

11. وَمَا أَنْتَ إِلَّا بَشَرٌ مِثْلُنَا وَإِنْ نَظُنُّكَ لَمِنَ الْكَاذِبِينَ

    Ту ҷуз башаре ҳаммонанди мо нестӣ ва мо туро дурӯғгӯ мепиндорем

    26:186

12. فَأَسْقِطْ عَلَيْنَا كِسَفًا مِنَ السَّمَاءِ إِنْ كُنْتَ مِنَ الصَّادِقِينَ

    Пас, агар рост мегӯӣ, порае аз осмонро бар [сари] мо биандоз»

    26:187

13. قَالَ رَبِّي أَعْلَمُ بِمَا تَعْمَلُونَ

    [Шуайб] Гуфт: «Парвардигорам ба он чи мекунед, донотар аст»

    26:188

14. فَكَذَّبُوهُ فَأَخَذَهُمْ عَذَابُ يَوْمِ الظُّلَّةِ ۚ إِنَّهُ كَانَ عَذَابَ يَوْمٍ عَظِيمٍ

    Пас, ӯро дурӯғгӯ ангоштанд ва азоби рӯзи абр [-и оташбор] ононро фаро гирифт. Ба ростӣ, ки он [борони оташ] азоби рӯзи ҳавлноке буд

    26:189

15. إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَآيَةً ۖ وَمَا كَانَ أَكْثَرُهُمْ مُؤْمِنِينَ

    Бе гумон, дар ин [моҷаро] нишонае [барои ибрат гирифтан] аст; ва бештарашон муъмин набуданд

    26:190

16. وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ الْعَزِيزُ الرَّحِيمُ

    Ва бе тардид, Парвардигорат ҳамон шикастнопазири меҳрубон аст

    26:191

Тарҷума: Маркази тарҷумаи «Руввод»