Сура 102 Ат-Такосур (Афзунхоҳӣ), оят 1 – 8

1. أَلْهَاكُمُ التَّكَاثُرُ

   Зиёдахоҳӣ шуморо ба худ машғул [ва аз ёди Парвардигор ғофил] сохт

   102:1

2. حَتَّىٰ زُرْتُمُ الْمَقَابِرَ

   То [поёни] коратон ба гӯристон расид

   102:2

3. كَلَّا سَوْفَ تَعْلَمُونَ

   Ҳаргиз чунин нест [ки шумо мепиндоред]; ба зудӣ хоҳед донист

   102:3

4. ثُمَّ كَلَّا سَوْفَ تَعْلَمُونَ

   Боз [ҳам] чунин нест; ба зудӣ хоҳед донист

   102:4

5. كَلَّا لَوْ تَعْلَمُونَ عِلْمَ الْيَقِينِ

   Чунин нест [ки шумо гумон мекунед]; агар ба дониши яқинӣ [ва тардиднопазир ҳақиқати қиёматро] медонистед, [аз зиёдахоҳӣ ва ифтихор ба амволу фарзандонатон даст бармедоштед]

   102:5

6. لَتَرَوُنَّ الْجَحِيمَ

   Савганд, ки дузахро хоҳед дид

   102:6

7. ثُمَّ لَتَرَوُنَّهَا عَيْنَ الْيَقِينِ

   Боз ҳам савганд, ки онро бо чашми яқин хоҳед дид

   102:7

8. ثُمَّ لَتُسْأَلُنَّ يَوْمَئِذٍ عَنِ النَّعِيمِ

   Он гоҳ, ҳатман, дар рӯзи қиёмат аз [тамоми] неъматҳо бозхост хоҳед шуд

   102:8

Тарҷума: Маркази тарҷумаи «Руввод»