Сура 100 Ал-Одиёт (Аспони даванда), оят 6 – 11

  1. إِنَّ الْإِنْسَانَ لِرَبِّهِ لَكَنُودٌ

    Яқинан, инсон дар баробари [неъматҳои] Парвардигораш бисёр носипос аст

    100:6
  2. وَإِنَّهُ عَلَىٰ ذَٰلِكَ لَشَهِيدٌ

    Ва бе гумон, ӯ бар ин [носипосӣ] гувоҳ аст

    100:7
  3. وَإِنَّهُ لِحُبِّ الْخَيْرِ لَشَدِيدٌ

    Ва ҳамоно ӯ алоқаи фаровоне ба мол [-и дунё] дорад

    100:8
  4. أَفَلَا يَعْلَمُ إِذَا بُعْثِرَ مَا فِي الْقُبُورِ

    Оё ӯ намедонад, ки дар он рӯз он чи дар гурҳост, [ҳама зинда ва] барангехта шаванд?

    100:9
  5. وَحُصِّلَ مَا فِي الصُّدُورِ

    Ва он чи дар синаҳост, [ҳама] ошкор гардад

    100:10
  6. إِنَّ رَبَّهُمْ بِهِمْ يَوْمَئِذٍ لَخَبِيرٌ

    Яқинан, дар он рӯз Парвардигорашон ба [вазъу ҳоли] эшон комилан огоҳ аст

    100:11

Тарҷума: Маркази тарҷумаи «Руввод»