Сура 100 Ал-Одиёт (Аспони даванда), оят 6 – 11
-
إِنَّ الْإِنْسَانَ لِرَبِّهِ لَكَنُودٌ
Яқинан, инсон дар баробари [неъматҳои] Парвардигораш бисёр носипос аст
100:6 -
وَإِنَّهُ عَلَىٰ ذَٰلِكَ لَشَهِيدٌ
Ва бе гумон, ӯ бар ин [носипосӣ] гувоҳ аст
100:7 -
وَإِنَّهُ لِحُبِّ الْخَيْرِ لَشَدِيدٌ
Ва ҳамоно ӯ алоқаи фаровоне ба мол [-и дунё] дорад
100:8 -
أَفَلَا يَعْلَمُ إِذَا بُعْثِرَ مَا فِي الْقُبُورِ
Оё ӯ намедонад, ки дар он рӯз он чи дар гурҳост, [ҳама зинда ва] барангехта шаванд?
100:9 -
وَحُصِّلَ مَا فِي الصُّدُورِ
Ва он чи дар синаҳост, [ҳама] ошкор гардад
100:10 -
إِنَّ رَبَّهُمْ بِهِمْ يَوْمَئِذٍ لَخَبِيرٌ
Яқинан, дар он рӯз Парвардигорашон ба [вазъу ҳоли] эшон комилан огоҳ аст
100:11
Тарҷума: Маркази тарҷумаи «Руввод»