Сура 100 Ал-Одиёт (Аспони даванда), оят 1 – 11

1. وَالْعَادِيَاتِ ضَبْحًا

   Савганд ба аспҳои даванда, ки нафасзанон [ба сӯйи майдони ҷиҳод] пеш мерафтанд

   100:1

2. فَالْمُورِيَاتِ قَدْحًا

   Ва савганд ба аспҳое, ки [бо бархӯрди сумҳояшон ба сангҳо] шарораи [оташ] эҷод карданд

   100:2

3. فَالْمُغِيرَاتِ صُبْحًا

   Боз савганд ба аспҳое, ки дар субҳгоҳон [бар душман] юриш баранд

   100:3

4. فَأَثَرْنَ بِهِ نَقْعًا

   Пас, дар он ҳангом гарду ғубор барангезанд

   100:4

5. فَوَسَطْنَ بِهِ جَمْعًا

   Он гоҳ ба миёни [сипоҳи душман] дароянд

   100:5

6. إِنَّ الْإِنْسَانَ لِرَبِّهِ لَكَنُودٌ

   Яқинан, инсон дар баробари [неъматҳои] Парвардигораш бисёр носипос аст

   100:6

7. وَإِنَّهُ عَلَىٰ ذَٰلِكَ لَشَهِيدٌ

   Ва бе гумон, ӯ бар ин [носипосӣ] гувоҳ аст

   100:7

8. وَإِنَّهُ لِحُبِّ الْخَيْرِ لَشَدِيدٌ

   Ва ҳамоно ӯ алоқаи фаровоне ба мол [-и дунё] дорад

   100:8

9. أَفَلَا يَعْلَمُ إِذَا بُعْثِرَ مَا فِي الْقُبُورِ

   Оё ӯ намедонад, ки дар он рӯз он чи дар гурҳост, [ҳама зинда ва] барангехта шаванд?

   100:9

10. وَحُصِّلَ مَا فِي الصُّدُورِ

    Ва он чи дар синаҳост, [ҳама] ошкор гардад

    100:10

11. إِنَّ رَبَّهُمْ بِهِمْ يَوْمَئِذٍ لَخَبِيرٌ

    Яқинан, дар он рӯз Парвардигорашон ба [вазъу ҳоли] эшон комилан огоҳ аст

    100:11

Тарҷума: Маркази тарҷумаи «Руввод»